بوي محرم در هواي شهر پيچيده است

بوی محرم یعنی روح حسین وروح حسین یعنی بیعت ناگسستنی ما با اسلام , با محمد امین و با خون های جاری در صحرای کربلا ....بوی محرم همان بوی آشنايیست که بی عدالتی ها و نا مردمی ها در سفر زمان ذره ای از عظمتش کم نکرد و دل ها را با آن طراوت بخشید و ایمان را در سینه ها زنده نگاه داشت محرم یعنی ایستادگی .محرم یعنی پایداری.و محرم یعنی محبت آری این ماه عزیز, در طول تاریخ , دل‌های بی شماری را با اسلام آشتی داد وبه راستی که دین جز محبت نیست و کربلا مادر همه ی محبت هاست ....کربلا سرزمین قیام هفتاد و دو انسان است . انسان هایی که به گواهی تاریخ مهربان ترین و با گذشت ترین های خلقت بوده اند . انسانیت داشتند و در برابر آرمانشان از زندگی و خانواده گذشتند .انسان هایی که تن به اسارت ندادند و با خون خود روان خویش را آزاد کردند :نبیند مرا زنده با بند کس که روشن روانم بر این است و بس که آزادگی بزرگترین آرمان بشریست .
عاشورا , قیام عاشورا , نهضت عاشورا , تصوير زنده‌ایست از مبارزه برای خلافت و نه سلطنت !برای خلافتی که از جنس پادشاهی نیست . خلافتی از جنس حکومت محمد امین, که به حق شایسته ی برادری انسان ها بود و از جنس خلافت امیر المومنین (ع).می گريم . در محرم می گريم . در عاشورا می گريم . در شام غریبان می گريم ......نه برای شهیدانی که رستگار شدند که برای بی عدالتی, که همچنان جاریست . برای محبت های فراموش شده ای که در یک ماه , در یک شب و بر سر یک علم خلاصه شده اند . برای خودمان می گريم