در زمان امام جواد (ع) شیعه در برپایی شعائر غم آور مقداری آزادی پیدا کردند. چون مأمون خلیفه مخصوصاً به شیعیان سهل می گرفت و از طرفی هم امام جواد (ع) داماد مأمون و همسر دخترش ام الفضل بود، و عزاداری بر امام حسین (ع) در دو راه علویین آشکار و بدون هیچ فشاری برپا می شد و کسی در این باره متعرض نمی شد، و این آزادی تا زمان معتصم نیز ادامه داشت چون او در مراعات علویین و دوستان اهل بیت کوشش می کرد و از اینکه آنان فشار بیاورند مانع می شد و اقامه ی عزاداری بر امام حسین (ع) شهید در دوران آنها آشکار و پنهانی و گذرا بود.

در کل اقامه ی نوحه سرایی و سوگواری ها و مجالس حزن و شعائر عزا بر حسین شهید (ع) در زمان ائمه اطهار دوازده گانه (ع) جزر و مدّ داشته ولی هر فرصتی در هر عصری و قومی که برای ائمه پیش آمد از دست ندادند و شیعیان و دوستان شان را تشویق کردند و به گریه ی بر امام حسین (ع) و غمگین شدن به کشتن حسین (ع) و مرثیه خوانی با اشعار و قصیده ها و اقامه ی عزا و سوگواری بر آن حضرت و مخصوصاً روز عاشورا را روز حزن و گریه و زاری و نوحه سرایی قرار دادن .

امام صادق (ع) فرمود: آنان که بسیار گریه کردند، پنج نفرند، آدم(ع) و یعقوب (ع) و یوسف(ع) و فاطمه (س) بنت محمّد (ص) و علی بن الحسین (ع) ، تا آنجا که می فرماید و اما علیّ بن الحسین (ع) چهل سال بر پدرش حسین گریه کرد، طعامی در برابر آن حضرت نگذاشتند مگر اینکه گریه کرد.

    عشق ورزیدن خطاست                          

               حاصلش دیوانگیست

               عشق بازان جملگی دیوانه اند

               عاشقان بازیگر این بازی طفلانه اند

               عشق کو

               عاشق کجاست

               معشوق کیست

               جنبش نفس است که عشقش خوانده اند

               آنکه میمیرد ز شوق دیدن امروز ما

               گر بیابد بیشتر

               گر ببیند دلبران تازه تر

               عشق عالم سوز خاموش می شود

               چهره ی ما هم فراموش می شود

نازم آن آموزگار را که در یک نیم روز      دانش آموزان عالم را چنین دانا کند

ابتدا قانون آزادی نویسد در جهان                 بعد از آن با خون هفتاد و دو تن

امضا کند

شور تب در پیکرم افتاده است

شور مستی در سرم افتاده است

حرف قلبم را هویدا می کنم

با خدای خویش نجوا می کنم

بار الهی خسته ام از زندگی

معصیت هایم شده شرمندگی

خوب می دانم که من بد کرده ام

راه خوشبختی خود سد کرده ام

من ذلیلم بیش از این خوارم مکن

دوره گرد کوچه بازارم مکن

خود نمیدانم کجا رفتم به خواب

از چه بیدارم نکردی آفتاب

توبه کردم توبه کردم بار الهی

زندگی و عمر خود کردم تباه

باب لطفت را به رویم باز کن

با عزیزانت مرا دمساز کن

بعد از این نجوا خدای نیک و زشت

روی برگ کاغذین من نوشت

دوست داری مست و مجنونت کنم

تا ابد بر خویش مدیونت کنم

دوست داری همره جانان شوی

با خدای خویش هم پیمان شوی

می دهم با دردهایت خاتمه

آشنایت میکنم با فاطمه

فاطمه کار خدایی می کند

فاطمه مشکل گشایی می کند

هستی عالم بود از هست او

جنت و دوزخ بود در دست او

ماسوا روزی خورد از خوان او

گردش چرخ است با فرمان او

او کلید قفلهای بسته است

او امید هر دل بشکسته است

بهر او ارض و سما را ساختم

گفت او من مصطفی را ساختم

بهترین غمخوار و یاور دادمش

همسری را همچو حیدر دادمش

من به عشقش ساختم کوه و دمن

من عطا کردم به زهرایم حسن

داده ام او را عزیز عالمین

برترین مخلوق عالم را حسین

فاطمه بر عرض عالم کوکب است

مادر و آموزگار زینب است

علت ایجاد عالم فاطمه است

نقش روی قلب خاتم فاطمه است

فاطمه یعنی سرور اهل بیت

عزت و فخر و غرور اهلبیت

او تمام دلخوشی حیدر است

او شهید بین دیوار و در است

از وجود او خدا شیدایی است

کردگار این جهان زهرایی است

ای که هستی پر ز عصیان و گناه

هر چه می خواهی تو از زهرا بخواه

حمید علیمی 

برای آمادگی استقبا ل از ماه محرم

            پیا م عـــــــا شـورا     

یا حسین آمد دوباره روز عا شورای تو      روز ایثـار وشهادت محشر کبری تو

زنده گـشته ماجـرای ا نقـلاب کـربـلا     شیعه بر سر می زند در ماتم عظمای تو

خلق عالم در عزایت بی قراری می کند     ا شک ماتم می فشاند عا شق شیدای تو

کـعبه ا حـرام تو شد  سرزمین کــربلا     مشهد یاران دین شد وا دی ســینای تو

وا مصیبت ظهر عاشورا به هنگام نماز       غرق خون شد پیکـــــر وسیمای تـو

درس عزت می دهد بر جمله آزادگان       تا قیامت نهضت خونین بی همتای تو

نفی طاغوت زمان احیای احکا م خدا       تکیه بر منشور قرآن ، منطق زیبـای تو

خون تو جاری شده بر قلب احرار زمان     تا ابد ما ند حسین آئیـن پا بر جای تو

در دل تاریخ عـــا لم بر تمام نسل ها       زنده می ماند پیا م سرخ عاشورای تو

         دعوتی فرما حسین از ((خا دم)) این درگهت

     تا کـه بـوسد عـا شقـانـه تـربت زیبای تـو

                                                            بسم الله 

ان الذین یوذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخره و اعد لهم عذابا مهینا

چون دهه دوم اومده لازم میدونم که چند جمله ای که میخوام بنویسم راجع باشه به یکی از مسائل مهم برای پیشرفت و ترقی انسان که اصلا یکی از اسرار امامته که مسئله بغض و کینه نسبت به دشمنان اهل بیت عموما و غاصبین خلافت و دشمنان حضرت زهرا خصوصا هست

من با یه روایت شروع میکنم : راوی میگه من چند تا سوال از محضر امام رضا (ع) داشتم و حضرت جواد الائمه هم گوشه حجره نشسته بودند و دو دست رو به زمین گذاشته بودند و عمیقا مشغول فکرکردن بودن. من همینطور که سوالام رو میپرسیدم در حین جواب دادن حضرت نگاه به فرزندشون مینداختن . بعد میگه سوالای من که تموم شد به طرف فرزندشون جواد الائمه رفتند و فرمودند : به چه می اندیشی؟؟ حضرت جواد (ع) فرمو دند: « فیما صنع بامی فاطمه » به اون ظلم و ستمهایی که به مادرم روا شده . بعد امام جواد(ع) فرمودند : « اما والله لاخرجنهما اون دو نفر رو از قبر خارج میکنم ثم لاحرقنهما بعد میسوزانشمان سپس خاکستر رو به باد میدم و باقی منده را به دریا میریزم لانسفنهما فی الیم نسفا» وقتی که این ابراز انزجار و تنفر نسبت به قاتلین ماردشون رو امام رضا(ع) از فرزندشون امام جواد(ع) دیدند حضرت رو در بغل گرفتند پیشانیشون رو هم بوسه زدند و فرمودند: « انت لها » تو سزاوار امامتی . تو با این بغض نسبت به دشمنای ماردمون زهرا(س) امام میشی . انت لها یعنی انت للامامه. حالا یه سوال پیش میاد که میگن امام جواد قسم جلاله خوردند فرمودند : والله لاخرجنهما ... امام جواد به قسمشون عمل نکردند و از دنیا رفتند . دقیقا همین سوال از امام عسکری شد که فرمودند: « کلنا نور واحد ما همگی یکی هستیم . این قسمی که جدم جواد الائمه خورد به دست فرزندم مهدی(عج) جامه عمل میپوشاند»

مسئله کینه و عداوت با دشمنان (تبری) و تولی جزء فروع دین هست . همونطوری که نماز و روزه و خمس و زکات و حج و ... واجبه تولی و تبری هم واجبه حتی اینجور که من تو روایات خوندم و از روایات بر میآد بقیه اعمال هم در گرو همین حب و بغض هست و بین تولی و تبری هم تبری مقدم بر تولی هست . اگه دقت کنین تو زیارت عاشورا اول لعن هست بعد سلام اول باید این بغض و نفرت ابراز بشه تا خطمون جدا شه . وگرنه الآن اکثر مسلمونای عالم ابراز حب و دوستی با علی میکنن . سنی ها هم میگن ما علی(ع) رو دوست داریم حالا کاری نداریم که واقعا میگن یا ... ولی از دشمنای علی بیزاری نمیکنن .

آیینه شو جمال پری طلعتان طلب       جاروب کن خانه و پس میهمان طلب

این بغض و تنفر ما هست که ما رو از بقیه جدا میکنه . ما تو منطق خوندیم النقیضان لا یجتمعان دو تا نقیض دو تا چیز مخالف باهم یه جا جمع نمیشن . نمیشه هم حب علی رو داشت هم حب دشمن علی رو . دقیقا عین روایته که میگه (البته اگه اشتباه نکنم ): « لن یجعل الله لرجل من قلبین فی جوفه » حب خدا و غیر خدا که یه جا جمع نمیشه که . تو یه قلب جمع نمیشه ؛ یا این یا اون . ببینید تو آیت الکرسی که سید آیات قرآن هست میگیم فمن یکفر بالطاغوت و یومن بالله اول باید کفر به طاغوت داشت بعد ایمان به خدا. ایمان به تنهایی ارزش نداره ثمر نداره . آیینه شو جمال پری طلعتان طلب . اول خودت رو پاک کن از کثیفی ها اول از دشمن علی جدا شو ؛ بعد حب علی 

حافظ شهر ما که نور اهل بیت واقعا در دلش قرار داشته قشنگ میگه

صحبت دل نیست جای خلوت اضداد         دیو چو بیرون رود فرشته در آید

 به قول علما اول گسستن بعد پیوستن . اول از رذایل پاک بشیم بعد متصل بشیم به فضایل . این رو گفتم چون دشمنای اهل بیت عموما و دشمنان حضرت صدیقه طاهره(س) مظهر رزایل و خباثات و نجاسات هستند . اینا پستی مجسم هستند . در مقابل ائمه فضایل مجسم هستند که من از گفتن این فضایل عاجزم . کجا میشه گفت این فضایل رو روایت داریم حضرت زهرا (س) مظهر اسم لیس کمثله شی خداست . من دهنم از گفتن این فضایل بسته می مونه . هر قدر مادرک کنیم هنوز درک نکردیم . بازم در مقابل هر چی به پلیدی و کثیفی اون کسی که در خونه فاطمه(س) رو آتیش زد اعتقاد و شناخت داشته باشیم یازم کمه . این پلیدی رو هم نمیشه در کرد . هر چقدر میگیم کثیفه بازم پست تر و کثیف تره

حالا وقتی این رو بفهمیم؛ هرکس به اندازه درکش و اظهار انزجارش تو این عالم از خدا مقام میگیره

امام باقر (ع) میفرماین: « لقد کانت مفروضه الطاعه علی جمیع من خلق الله (مادر ما حضرت زهرا(س) واجب الاطاعه بود بر تمام اون چیزایی که خدا خلق کرده ) من الجن و الانس و الطیر و الوحش و الانبیا و الملئکه ( اطاعت از حضرت زهرا (س) بر جن و انسان و پرندگان و درندگان و انبیاء و ملائکه واجب بوده) » و هست .

آدم صفی الله نشد ؛ نوح نبی الله نشد ؛ ابراهیم خلیل الله نشد ؛ موسی کلیم الله نشد ؛ عیسی روح الله نشد مگر بعد از رادتش و معرفتش و توسلش به فاطمه ی زهرا(س) و اظهار انزجار و تبرایش نسبت به دشمن حضرت زهرا (س

امام صادق میفرماین: « و هی الصدیقه الکبری و علی معرفتها دارت القرون الاولی » شناخت حضرت زهرا محور اندیشه گذشتگان بوده . یعنی چی ؟ یعنی هرکس به اندازه شناخت حضرت از خدا مقام میگیره و عتاب مردم هم به اندازه دوری اونا از فاطمه زهرا (س) هست

یه جریان خیلی زیبا هم راجع به یکی از اولیا و سربازان گم نام امام زمان هست به نام مشهدی جونی که اسم اصلیش عبدالغفار هست و تو قبرستون قدیم شیراز به نام دارالسلام که الآن به قبرستون شاه دایی معروفه دفنه که با این بغض نسبت به دشمن حضرت زهرا (س) به جایی رسد که تمام نمازاش رو پشت سر حضرت بقیه الله میخوند . هیچ کس هم این بنده خدا رو نمیشناسه تو شیراز مگه یه عده محدودی. که دیگه پر حرفی کردم اگه بگم

من این روایت رو هم دلم نمیاد نگم که میگه : « من لعن الطاغوت لعنتا واحده (هر کس طاغوت رو که منظور همون دو نفر هست فقط یک بار لعن کنه لعنتا واحده) کتب الله له سبعین الف الف حسنه(خدا براش ۷۰۰۰۰۰۰۰ هفتاد میلیون حسنه مینویسه) و محی عنه سبعین الف الف سیئه(هفتاد میلیون گناه رو از نامه اعمالش محو میکنه . محو کردن از از آمرزیدن بالا تره یعنی آثارش رو هم پاک میکنه . ) و اثبت له بشفاعاته بمثلها 

چرا داره اینجور میگه ؟ آخه این دو نامرد که هدفشون فقط آتیش زدن در خونه امیرالمومنین که نبود که امام صادق میگن : اینا دو دسته هیزم جمع کرده بودن که با یه دسته خونه رو آتش بزنن با یه دسته دیگه اهل خانه رو « کانا جمعهاه لیحرقا به علیا و فاطمه و الحسن والحسین » که دیگه اراده الهی نگذاشت . علامه امینی (ره) میگه چهار هزار نفر جمع شده بود پشت در خانه علی (ع) اکثرشون یهودی اونایی که « احقادا بدریه و خیبریه و حنینیه و غیرهن » تو دعای ندبه میخونید کینه علی رو این یهودیا از اون جنگا و دلاوری های علی از حضرت داشتن

من و جدا شدن از کوی تو خدا نکند        خدا هر آنچه کند از توام جدا نکند

  ما منتظریم که ایشالله امام زمان (عج) تشریف بیارن و شاهد اون روایت اولی که گفتم باشیم که با همون هیزمی که جمع کرده بودند تا اهل بیت رو آتش بزنن با همون هیزما امام زمان (عج) اون دو نامرد رو به سزای عملشون برسونه